GRANICE

Co robimy, a czego nie robimy

Nad czym pracuje OpenSurgicalVision, gdzie projekt stawia granice i dlaczego mają znaczenie.

Ta strona jest wciąż sprawdzana przez naszych ekspertów naukowych, klinicznych i prawnych. Opisuje plany, a nie ukończoną pracę.

W skrócie

  • OpenSurgicalVision to otwarty projekt badawczy i edukacyjny z zakresu widzenia komputerowego w chirurgii.
  • Zbieramy otwarte dane, adnotujemy je razem z chirurgami, trenujemy modele i uczciwie publikujemy wyniki – także te, które się nie udały.
  • Nie tworzymy wyrobu medycznego i nie udzielamy porad klinicznych.

To, co poniżej, to nasze plany, a nie lista gotowych funkcji. Mapa drogowa pokazuje, co faktycznie zrobiono.

Co robimy

Zbieramy otwarte dane. Przekształcamy istniejące otwarte zbiory danych chirurgicznych do jednego formatu z jednym sposobem wczytywania. Tam, gdzie licencja nie zezwala na redystrybucję, zamiast danych publikujemy skrypty pobierania i konwersji.

Budujemy powtarzalny benchmark. Te same podziały danych (według pacjentów, a nie klatek), te same metryki i otwarta tabela wyników, by modele można było porównywać uczciwie.

Trenujemy i publikujemy modele bazowe. Segmentacja narzędzi i anatomii, rozpoznawanie faz operacji i usuwanie dymu chirurgicznego. Każdy model ma opis: na czym go trenowano, gdzie działa słabo i jak go odtworzyć.

Adnotujemy dane z chirurgami. Praktykujący chirurdzy wolontariusze adnotują wideo w CVAT. Jakość mierzymy zgodnością ekspertów między sobą, a kierownik kliniczny projektu rozstrzyga przypadki sporne.

Dzielimy się narzędziami. Potoki adnotacji, treningu i przyspieszania modeli oraz usługa demonstracyjna są otwarte, by inni mogli powtarzać i ulepszać naszą pracę.

Eksperymentujemy otwarcie. Zmieniamy i porównujemy architektury modeli na otwartych danych. Każdy eksperyment jest opisany, powtarzalny i porównany z punktem odniesienia – także gdy wynik jest negatywny.

Automatyzujemy pracę rutynową. Asystenci programowi przygotowują dane, uruchamiają eksperymenty i piszą raporty; decyzje pozostają po stronie ludzi.

Piszemy artykuły i wygłaszamy referaty. Wyniki zamieniamy w publikacje naukowe i wystąpienia konferencyjne.

Czego nie robimy

Nie tworzymy wyrobu medycznego. Projekt nie ubiega się i nie planuje ubiegać się o rejestrację jako wyrób medyczny. Wszystkie modele i materiały służą wyłącznie badaniom: RESEARCH USE ONLY – NOT FOR CLINICAL USE.

Nie przyjmujemy danych pozwalających zidentyfikować pacjenta. Do projektu trafiają tylko dane zdeidentyfikowane, z potwierdzoną zgodą na użycie. Surowe wideo i obrazy pacjentów nigdy nam nie są przekazywane.

Nie konkurujemy z producentami sprzętu medycznego. Działamy na poziomie nauki i edukacji: symulatory, szkolenie rezydentów i powtarzalne badania.

Nie korzystamy z danych ani pracy z projektów komercyjnych. Praca uczestników na rzecz ich pracodawców i dane ich klientów pozostają poza projektem.

Nie prowadzimy w pełni automatycznego przeszukiwania architektur. Wymaga ono zasobów obliczeniowych, których otwarty projekt nie ma. Próbujemy wariantów w przestrzeni wcześniej zdefiniowanej przez człowieka i w stałym budżecie obliczeniowym.

Nie przedstawiamy postępu technicznego jako klinicznego. Lepsza metryka to wynik inżynierski. Projekt nie twierdzi, że model jest „klinicznie lepszy”.

Dlaczego to ważne

  • Otwarte dane to nie dane wolne od ograniczeń. Możliwość pobrania zbioru danych nie daje prawa do jego redystrybucji. Sprawdzamy licencję każdego źródła.
  • Informacja „wyłącznie do celów badawczych” nie zastępuje oceny prawnej. Kwestie prawne załatwiamy osobno, z prawnikami.
  • Dobra metryka nie dowodzi korzyści dla pacjentów. Wartość kliniczną mogą wykazać tylko badania kliniczne – benchmark nie może.

Dowiedz się więcej